Lichtjes labyrint

Op 2 november 2021 hebben we met een groep Luttenbergers het labyrint voorzien van meer dan 1000 lichtjes. Mensen werden op de avond van ‘Allerzielen’ in de gelegenheid gesteld om een lichtje te plaatsen en zo hun dierbaren die zij verloren hebben te gedenken of te eren. Toen we om 15.30 uur begonnen met de opbouw, werden we verrast door één enkel kaarsje, dat ons verwelkomde vanuit het midden van het labyrint.

Nog voor we alles in gereedheid hadden kwamen er al enkele bezoekers. Ze waren ‘s avonds verhinderd, maar wilden toch graag van de mogelijkheid gebruik maken om hun dierbaren te herdenken door een lichtje te plaatsen. Ontroerend was het.

Eén van onze vrijwilligers had met een bejaarde man afgesproken op de dagcamping. Hij wilde ook graag vier lichtjes plaatsen. Alleen gaan was voor deze man geen optie. De stevige arm van één van ons, was niet alleen een arm ter ondersteuning voor het lopen van het ongelijke bospad. Deze man had een prachtige en intense ervaring. Op deze wijze geheel nieuw voor hem.

De hele avond door kwamen er mensen vanaf de dagcamping richting het labyrint gelopen. Het viel op dat de meeste mensen ook daadwerkelijk het verlichte pad naar het midden van het labyrint wilden lopen. Mooi was het om te bemerken dat er ook kinderen en jongeren onder de bezoekers waren. Het was indrukwekkend. Sommige mensen liepen met een brandend kaarsje door het labyrint, anderen wachtten met het aansteken tot ze in het midden waren. De stilte waarom gevraagd was werd alom gerespecteerd.

De volgende ochtend ben ik vroeg naar het labyrint gegaan. Het was rond 07.15 uur en het was mistig. Eenmaal bij het labyrint aangekomen zag ik dat alle lichtjes nog branden. Het was sereen en ontroerend om dat zo te zien in het ochtendgloren. Vanuit de intentie ‘dankbaarheid’ ben ik het labyrint op deze vredige ochtend gaan lopen. In het midden heb ik toen alle kaarsjes uitgeblazen en gewacht tot het kaarsenvet gestold was.

Alle kaarsjes heb ik meegenomen naar het Mariakapelletje in het Pastoorsbos. Daar hebben ze allemaal een plekje gekregen en zijn de lichtjes opnieuw ontstoken.

Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om deze zorgvuldig geplaatste lichtjes zomaar weg te doen. Op deze plek bij het Maria kapelletje kunnen de kaarsjes langzaam opbranden en uitdoven. Ze zijn er goed geborgen. Die avond kreeg ik deze foto toegestuurd van de verzorgster van dit mooie kapelletje. Zelf ben ik s avonds ook nog even wezen kijken. Er straalde een prachtige rode gloed vanuit het bos..